Χιώτης: «Νωρίς για εκτιμήσεις»

Της Κατερίνας Μπιτίτσιου

Και γιατί να μην τα καταφέρει και απέναντι σε αυτούς; Η κληρωτίδα δεν είδε με αντιπάθεια τον ΑΠΟΕΛ και του έστειλε για τη φάση των «16» του Champions League τη Λιόν, με τον Διονύση Χιώτη να κρατάει χαμηλά την μπάλα.

Οι Κύπριοι έχουν αποδείξει ότι δεν επηρεάζονται από το όνομα και το μέγεθος του αντιπάλου και πέρα από όλες τις προβλέψεις, στοίχημα είναι πάντα η νίκη και αυτήν θα επιδιώξει και απέναντι στους πάντα υπολογίσιμους αλλά όχι τόσο ισχυρούς φέτος Γάλλους.

Ο τερματοφύλακας της ΑΠΟΕΛ ωστόσο προτιμά να διατηρεί συγκρατημένη αισιοδοξία στα προγνωστικά του και να μη δίνει σημασία στα σκαμπαντεβάσματα και τις αδυναμίες των Λιονέζων.

«Μπορεί να λένε πως η Λιόν δεν είναι στα καλύτερά της, αλλά δεν παύει να είναι… Λιόν, δηλαδή μία ομάδα με σταθερά καλές πορείες στην Ευρώπη.

Είναι νωρίς για κάποια εκτίμηση, αφού δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση θα είμαστε εμείς, ούτε Λιόν όταν θα κοντραριστούμε. Θα την παρακολουθούμε στενά και μέχρι τότε σίγουρα θα ξέρουμε τα θετικά και τα αρνητικά της.

Δεν μπορούμε να βάλουμε όρια. Είμαστε απρόβλεπτη ομάδα. Απλά ελπίζουμε να πάνε καλά όλα. Είναι δύσκολα, αλλά έχουμε στόχους».

Champions...Masters!

Hμέρα χαρμόσυνων μαντάτων για το μέλλον των ελληνικών ομάδων στο champions league η χθεσινή, αφού από χθες η μία από τις 2 ελληνικές ομάδες που μετέχουν στην διοργάνωση εξασφάλισε την πρόκρισή της στην επόμενη φάση του θεσμού (ο ΑΠΟΕΛ) για πρώτη φορά μάλιστα στην ιστορία του Κυπριακού ποδοσφαίρου (!) και η άλλη ελληνική ομάδα (Ολυμπιακός) κράτησε αφενός μεν ζωντανές τις ελπίδες της για πρόκριση στην επόμενη φάση του θεσμού με την μεγάλη νίκη της μέσα στην Γαλλία και αφετέρου να αυξήσει κατά πολύ τις πιθανότητές της για συμμετοχή τουλάχιστον στο Europa league.

Για να πω την αλήθεια όταν έμαθα πριν το χθεσινό ματς του Ολυμπιακού ότι θα κατέβει με ...πειραματική σύνθεση στο κέντρο (λόγω των πολλών προβλημάτων τα οποία είχε ο προπονητής του Ολυμπιακού, αφού Φέισα, Μακούν, Ιμπαγάσα δεν μπορούσαν για διάφορους λόγους να είναι στην διάθεση του προπονητή τους), δεν πίστευα ότι μπορεί να κάνει την ζημιά στους Γάλλους και να τους κερδίσει μέσα στην έδρα τους, χωρίς βέβαια να πιστεύω ότι πρόκειται για καμιά αχτύπητη ομαδάρα. Όταν όμως παρακολούθησα την εξέλιξη του πρώτου ημιχρόνου με τις αλλεπάλληλες χαμένες ευκαιρίες των ερυθρολεύκων, την υπεροχή που άρχισαν να αποκτούν λεπτό με το λεπτό και την ανυπαρξία των Γάλλων στο ίδιο τους το γήπεδο, τόσο άρχισα να πιστεύω ότι αν κάποιος θα κέρδιζε σε αυτό το ματς, αυτός θα ήταν ο Ολυμπιακός. Η επιβεβαίωση ήρθε με τον πλέον εμφατικό τρόπο στο 82' όταν μετά από την καταπληκτική πάσα του Γέστε, πτώτα ο Τζιμπούρ αντέδρασε σωστά αφήνοντας την μπάλα (σκεπτόμενος ίσως ότι βρίσκεται σε ελεγχόμενη θέση offside) και έπειτα ο "μικρός", Φετφατζίδης ο οποίος διαθέτοντας "κρύο" αίμα, με μια άψογη εκτέλεση νίκησε τον πάρα πολύ καλό Mandanda και μαζί με αυτόν και την Marseille ακόμα και αν έπρεπε να επέμβει ο Μέγιερι στα τελευταία λεπτά για να κρατήσει το αποτέλεσμα για τον Ολυμπιακό.

Αποτέλεσμα: Ο Ολυμπιακός βρίσκεται πλέον μια ανάσα από την πρόκριση, αρκεί (κατά την γνώμη μου) να κερδίσει τα "δεύτερα" της Άρσεναλ, η οποία ήδη έχει εξασφαλίσει την πρώτη θέση στον όμιλο. Σε ένα ματς στην έδρα του, με την βοήθεια του κόσμου, απέναντι σε μια ομάδα που δεν καίγεται για βαθμούς (αλλά με την νοοτροπία του νικητή και την διάθεση να δείξουν τι αξίζουν οι δεύτερες επιλογές στον προπονητή τους) ο Ολυμπιακός μπορεί να πετύχει κάτι το οποίο έμοιαζε με απίστευτο λίγες αγωνιστικές πιο πριν, δεδομένου του ξεκινήματός του στον όμιλο. Κι αυτό γιατί δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι αυτή η Marseille, μπορεί να πάει στην Γερμανία και να αποδράσει με το διπλό απέναντι στην Dortmund, την οποία ζορίστικε να κερδίσει εχθές η Άρσεναλ.

Όσον αφορά τον ΑΠΟΕΛ, νομίζω ότι, παρά την δόση τύχης την οποία είχε σε μεγάλο βαθμό στο χθεσινό ματς, μιλάνε τα αποτελέσματα της ομάδας από μόνα τους: 3 ισοπαλίες εκτός έδρας και 2 νίκες εντός, καθώς και την μέχρι τώρα 1η θέση στον όμιλο και εξασφαλισμένη ήδη την πρόκριση, απέναντι σε 3 ομάδες εκ των οποίων η μία έφτασε πέρυσι μέχρι τα προημιτελικά του Champions league, όπου και αποκλείστηκε από την κάτοχο του τίτλου Barcelona, καθώς επίσης και τους 2 κατόχους του Europa League τα τελευταία χρόνια μόνο μικρό επίτευγμα δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί. Νομίζω ότι οποιοσδήποτε και να είναι ο αντίπαλος αυτής της ομάδας στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, καλά θα κάνει να μην την υποτιμήσει σε καμία περίπτωση γιατί θα έχει πολλά προβλήματα.

Ας ελπίσουμε να κερδίσει και ο Ολυμπιακός την επόμενη αγωνιστική και τότε θα πάμε σε μια κλήρωση με 2 ελληνικές ομάδες. 2 ομάδες που αν βρεθούν εκεί θα το αξίζουν και με το παραπάνω!

Η μέρα που η Κύπρος τρέλανε την Ευρώπη!

Η μέρα αυτή μπορεί να ήταν η χθεσινή αλλά μπορεί πολύ απλά να είναι η πρώτη μέχρι την επόμενη. Ο λόγος για την ομάδα του ΑΠΟΕΛ, η οποία έδωσε χθες ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους αυτούς οι οποίοι μπορεί να τον θεωρούσαν μια φούσκα που σιγά σιγά θα ξεφουσκώσει. Το μεγαλύτερο θύμα αυτής της φετινής έκπληξης (που για μένα μόνο έκπληξη δεν είναι έχοντας παρακολουθήσει στιγμιότυπα σχεδόν από όλα τα ματς της Κυπριακής ομάδας για το φετινό Champions League) κινδυνεύει άμεσα να γίνει η περυσινή κάτοχος του Europa League, Porto, η οποία μετά από 4 ματς βρίσκεται στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα πίσω από Zenit και ΑΠΟΕΛ. Η ομάδα της μαρτυρικής μεγαλονήσου, βρίσκεται στην κορυφή με 8 βαθμούς, έχοντας ήδη εξασφαλίσει την πρόκρισή της στην επόμενη φάση του Europa League, κατόρθωμα όμως που φαντάζει μικρό βάση της μέχρι τώρα εικόνας της ομάδας, καθώς επίσης και του βαθμολογικού πλεονεκτήματος το οποίο έχει πλέον αποκτήσει έναντι της Porto μετά από την δραματική πραγματικά χθεσινή της νίκη, καθώς ακόμη και χωρίς να πάρει άλλο αποτέλεσμα μπορεί να περάσει στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, αρκεί η Porto να μην κερδίσει και τα δύο εναπομείναντά της ματς (πράγμα το οποίο φαντάζει δύσκολο με βάση αυτά που είδα εγώ εχθές).
Όσον αφορά το χθεσινό παιχνίδι, ο ΑΠΟΕΛ έκανε και εχθές αυτό που έχει μάθει να κάνει καλά και αυτό το οποίο μας έχει δείξει σε όλα τα παιχνίδια του στην μέχρι τώρα πορεία του στην διοργάνωση: Συνεχές pressing στον αντίπαλο, πειθαρχία και συγκέντρωση όταν αμύνεται και η αρπαγή απ' τα μαλλιά των ευκαιριών που του δίνονται επιθετικά για να πετύχει κάποιο γκολ. Με αυτά τα στοιχεία στο παιχνίδι του, την ομοιογένεια των παικτών του και το σαφές αγωνιστικό πλάνο που φαίνεται ξεκάθαρα μέσα στο παιχνίδι του, σημάδι πως ο προπονητής του έχει καταφέρει να δώσει και αυτός το στίγμα του στην ομάδα, ο ΑΠΟΕΛ δείχνει ικανός να φτάσει στο όνειρο, που δεν είναι άλλο από την πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης και γιατί όχι και ακόμη παραπέρα. Απέναντι σε αυτή την καλοδουλεμένη μηχανή του ΑΠΟΕΛ, η Porto φάνηκε να έχει μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα, όχι τόσο αμυντικά (με εξαίρεση τον εμφανώς τρακαρισμένο πρωτοεμφανιζόμενο Γάλλο στοπερ Μανγκαλά ο οποίος ώρες ώρες έδειχνε σημάδια πανικού στις κινήσεις του), όσο στο να δημιουργήσει φάσει και να απειλήσει σοβαρά την εστία του Pardo (χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι μια ομάδα του βεληνεκούς της Porto δεν δημιούργησε κάποιες προϋποθέσεις ευκαιριών).
Σε ένα κρίσιμο χρονικά σημείο του παιχνιδιού, λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου ο ΑΠΟΕΛ πήρε ένα αμφισβητούμενο κατά την γνώμη μου πέναλτυ, ή καλύτερο ο Ailton το πήρε μόνος του απέναντι σόλη την Πορτογαλική άμυνα, και ο ίδιος σημείωσε το 1-0. Με την έναρξη της επανάληψης η Porto ήταν αυτή η οποία πραγματικά καιγότανε και ξεκίνησε μια φλύαρη υπεροχή για να κατεφέρει να φτάσει στην ισοφάριση, πράγμα το οποίο κατάφερε παίρνοντας και εκείνη ένα αμφισβητούμενο πέναλτυ το οποίο εκτέλεσε εύστοχα το μεγάλο αστέρι της, ο Hulk. Πριν καλά καλά κοπάσουν οι πανυγιρισμοί της Porto, ο ΑΠΟΕΛ βγήκε στην κόντρα επίθεση και από την πάσα του Χαραλαμπίδη, από ελεγχόμενη θέση offside, ο Manduca έγραψε μέσα σε αποθέωση το 2-1, σφραγίζοντας μια τεράστιας σημασίας νίκη για την ομάδα του, η οποία μπορεί να κρίνει την ίδια την πρόκριση.
Κλείνοντας θα ήθελα να σημειώσω δύο πράγματα:
Πρώτον, το φανταστικό κλίμα το οποίο δημιουργούν σε κάθε παιχνίδι στο ΓΣΠ οι "διψασμένοι" φίλαθλοι του ΑΠΟΕΛ, δίνοντας μεγάλη ώθηση στην ομάδα τους προς την νίκη χωρίς ακρότητες, βανδαλισμούς και βία.
Δεύτερον, ας ρίξουν όλοι εκείνοι οι καλοθελητές μια ματιά στην χθεσινή εντεκάδα του ΑΠΟΕΛ, για να καταλάβουν ότι μόνο οι ίδιοι είναι άχρηστοι και όχι οι ποδοσφαιριστές τους οποίους βιάστηκαν να "ταμπελιάσουν" έτσι: Manduca, Jahic, Χαραλαμπίδης, Πουρσαϊτίδης, Pardo (και Χιώτης που χθες έλειπε) είναι μερικοί από τους ποδοσφαιριστές της εντεκάδας του ΑΠΟΕΛ, που νίκησε -και σχεδόν απέκλεισε την περυσινή κάτοχο του Europa League- και τους οποίους εμείς/εσείς διώξατε από την Ελλάδα στην καλύτερη περίπτωση σαν άχρηστους και αποτυχημένους (για να μην αναφέρω βέβαια και τον προπονητή της ομάδας ο οποίος είχε ανάλογη αντιμετώπιση). Νομίζω ότι όλοι αυτοί οι άχρηστοι κάτι προσπαθούν να σας πουν: ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΕΙΤΕ!

Συγχαρητήρια ΑΠΟΕΛ!!!!

Πάρα μα πάρα πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στην Κυπριακή ομάδα, η οποία κατάφερε για 2η συνεχόμενη χρονιά να προκριθεί στους χρυσοφόρους ομίλους του Champions League. Το νέο από μόνο του αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία για τα δεδομένα του κυπριακού συλλόγου ειδικά αλλά και του κυπριακού ποδοσφαίρου γενικότερα, αλλά ακόμη μεγαλύτερη πρέπει να ήταν η χαρά όλων των φιλάθλων και μη της ομάδας μετά από την επιβλητική χθεσινή εμφάνιση - νίκη απέναντι στην Wisla, παρόλο που η πρόκριση τελικά επιτεύχθηκε με λίγο άγχος λόγω του γεγονότος ότι το γκολ της πρόκρισης ήρθε στα τελευταία λεπτά της κανονικής διάρκειας του παιχνιδιού. Ο ΑΠΟΕΛ έδειξε χθες τα δόντια του στην πολωνική ομάδα αλλά και στους αντιπάλους του στους ομίλους πλέον, ότι πρόκειται για μια δεμένη ομάδα, με καλούς ποδοσφαιριστές, η οποία παίζει καλό και στρωτό ποδόσφαιρο. Ουσιαστικά ο μοναδικός λόγος που θα μπορούσε να μείνει έξω από μια ομάδα σαν την χθεσινή, θα ήταν η ατυχία αφού αγωνιστικά (αλλά και στατιστικά αφού είχε 22 τελικές στο χθεσινό ματς απέναντι σε 5-6 της Wisla) ήταν πολύ ανώτερος. Μακάρι να καταφέρει να έχει μια πολύ καλή κλήρωση, και γιατί όχι πέρα από τις καλές εμφανίσεις, φέτος να περάσει και στην επόμενη φάση.

ΥΓ1: Burns και Κωσταντίνου είναι τα 2 νέα ονόματα τα οποία προστέθηκαν στην μεταγραφική λίστα του ΟΦΗ, με τον πρώτο να πρόκειται για μια αρκετά καλή περίπτωση και τον δεύτερο μια μεταγραφή κάπως αμφιλεγόμενη. Είδομεν...

ΥΓ2: Αυτός ο Πίντο ντα Κόστα (πρόεδρος της Πόρτο) πολύ μάγκας τελικά. Πούλησε και τον Φαλκάο ένα τσουβάλι λεφτά. Άντε να δούμε πότε θα πάρει καμιά άλλη ομάδα χαμπάρι να τον μιμηθεί...