Κάντο όπως το 2004...

Είμαι από τους ανθρώπους οι οποίοι δεν πιστεύουν και πολύ στην τύχη (ίσως γιατί σπάνια την είχα με το μέρος μου), και περισσότερο στην ικανότητα και την προσπάθεια. Είναι όμως μερικές περιπτώσεις που δεν μπορείς παρά να σκεφτείς ότι η τύχη υπάρχει και κάποιες φορές χαμογελάει και σε κάποιους που το έχουν ανάγκη. Έτσι είναι και στην περίπτωση της εθνικής μας ομάδας η οποία στην κλήρωση του Εuro είχε εκ των πραγμάτων μια πάρα πολύ καλή κλήρωση. Ρωσία, Τσεχία και οι διοργανωτές Πολωνοί σε καμία περίπτωση δεν είναι ομάδες- φόβητρα για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, κάθε άλλο θα έλεγα. Η Ελλάδα με μια σειρά από καλές -όχι τέλειες, απλά καλές- εμφανίσεις έχει την δυνατότητα, όχι μόνο να προκριθεί στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, αλλά να το κάνει και σαν πρώτη στον όμιλό της, πράγμα που θα έχει ενδεχομένως αποφασιστική σημασία για την συνέχειά της στην διοργάνωση. Το ξέρω ότι είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς να μιλάμε με τέτοιο τρόπο για αυτά τα ματς, εδώ καλά καλά δεν ξέρουμε ποιοι θα αποτελούν την Εθνική μας ομάδα στα γήπεδα της Ουκρανίας και της Πολωνίας. Όμως αυτή η κλήρωση, σε συνδυασμό με την κλήρωση των άλλων ομίλων όπου μεγαθήρια του Ευρωπαϊκού και Παγκοσμίου ποδοσφαίρου θα συγκρουστούν μεταξύ τους για την πρόκριση (2ος όμιλος Ολλανδία, Πορτογαλία, Γερμανία, 3ος όμιλος Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, 4ος όμιλος Ουκρανία, Γαλλία, Σουηδία, Αγγλία), μόνο με αισιοδοξία για το μέλλον της γαλανόλευκης στην διοργάνωση μπορεί να μας γεμίζει. Κι αν το 2004 χάσαμε από τους Ρώσους στην φάση των ομίλων, παρόλα αυτά καταφέραμε να προκριθούμε χάρη στην διαφορά των γκολ αφήνοντας πίσω μας την Ισπανία και ζοριστήκαμε άσχημα στον ημιτελικό απέναντι στους -καθολικά καλύτερους από μας σε εκείνο το ματς- Τσέχους, η διοργάνωση του 2012 πολύ λίγα σημεία θα έχει κοινά σε σχέση με εκείνη του 2004. Ή μήπως όχι;

Θα ήταν ποδοσφαιρική αδικία!

Μια μεγάλη ποδοσφαιρική αδικία πήγε να συντελεστεί χθες στην Τυφλίδα, στον τελευταίο αγώνα της προκριματικής φάσης για το Euro 2012, για την Εθνική μας ομάδα. Η αδικία θα ήταν να αποκλειστούμε μετά από τόσο κόπο και προσπάθεια από ένα αποτέλεσμα που θα μας αδικούσε κατάφωρα, απέναντι σε μια ομάδα που όχι μόνο δεν είναι καλύτερή μας ποιοτικά, αλλά όπως φάνηκε τελικά, δεν είχε τα ψυχικά αποθέματα ούτε καν για να κρατήσει την ισοπαλία.

Για να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, η Εθνική παρόλο που όλοι είχαν μιλήσει εκ των προτέρων για τις δυσκολίες τις οποίες θα παρουσίαζε το ματς (υποθέτω ότι περισσότερο από όλους θα το έκανε ο ομοσπονδιακός μας προπονητής, Φερνάντο Σάντος), φάνηκε πολύ λίγη (έως και… άφαντη θα μπορούσαμε να πούμε) στο πρώτο ημίχρονο του παιχνιδιού. Λίγο το άγχος της πρόκρισης και περισσότερο το «φτηνό» γκολ το οποίο δεχτήκαμε, από το πουθενά, η ελληνική ομάδα έχασε την συγκέντρωσή της και σε καμία περίπτωση δεν έδειξε τα στοιχεία εκείνα που έχει και τα οποία την καθιστούσαν το απόλυτο φαβορί πριν την αναμέτρηση με τους Γεωργιανούς. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι δεν δημιουργήσαμε καμία ουσιαστική ευκαιρία στο πρώτο ημίχρονο, αλλά ούτε και τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία κάποιας φάσης.

Με την έναρξη του δευτέρου μέρους κι ενώ όλοι περίμεναν μια διαφορετική Εθνική ομάδα (όπως συνέβη και στο δεύτερο ημίχρονο στο πρόσφατο ματς με την Κροατία), η ομάδα του Σάντος μπήκε το ίδιο μουδιασμένη στο γήπεδο όσο ήταν και πριν την ανάπαυλα του παιχνιδιού. Χρειάστηκαν 2 παρεμβάσεις από Παπασταθόπουλο – Σπυρόπουλο και μια αλλαγή του Σάντος (Φωτάκης αντί Τζιόλη) για να αρχίσει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα, μια αχτίδα φωτός.

Το κερασάκι στην τούρτα όμως (το οποίο κατά την γνώμη μου έγειρε κατά πολύ την πλάστιγγα υπέρ της εθνικής μας ομάδας) το έβαλε ο ίδιος ο Κετσπάγια (για τον οποίο είχε γίνει πολύς λόγος τις προηγούμενες μέρες σχετικά με το αν θέλει την νίκη ή θα σφυρίζει…αδιάφορα ενθυμούμενος το πέρασμά του από την Ελλάδα) ολοκληρώνοντας και τις τρεις αλλαγές, τις οποίες είχε στην διάθεσή του από το 65′ (εκ των οποίων μόνο η μία ήταν αναγκαστική). Όπως είναι φυσικό, λόγω του ότι η μπάλα είναι πόρνη (σύμφωνα με τον Ίβιτσα Όσιμ), ο σκόρερ της Γεωργίας Ταρκαμάτζε τραυματίζεται και η Γεωργία μένει με 10 παίκτες στο γήπεδο σε μια χρονική στιγμή που η Ελλάδα είχε αρχίσει να ανεβάζει ρυθμούς.

Από εκείνο το σημείο και έπειτα νομίζω ότι όποιος παρακολουθούσε το ματς, ήταν σίγουρος ότι τουλάχιστον η ισοφάριση θα ερχόταν κάποια στιγμή για την Εθνική (παρόλο που το άγχος του χρόνου πίεζε όλο και περισσότερο τους διεθνείς). Η λύτρωση δεν ήρθε με την πρώτη, αφού το μακρινό σουτ του Φωτάκη κατέληξε σε κόρνερ, αλλά με την δεύτερη, όταν το δεύτερο μακρινό σουτ του παίχτη του ΠΑΟΚ, μετά από χτύπημα σε ένα κεφάλι αμυντικού, κατέληξε στα δίχτυα της Γεωργίας. Η Ελλάδα ισοφάρισε, πέτυχε τον πρωταρχικό της στόχο και βρισκόταν με παίκτη παραπάνω μέσα στο γήπεδο για τα τελευταία 10 λεπτά του παιχνιδιού. Το μόνο το οποίο άλλαξε ήταν ο δείκτης του σκορ μετά το -ομολογουμένως δύσκολο αφού η μπάλα έσκασε στο έδαφος πριν την εκτέλεση- γκολ του (ανύπαρκτου μέχρι εκείνη την στιγμή) Χαριστέα, δείγμα της νοοτροπίας της ομάδας.

Συνοψίζοντας, νομίζω ότι με μια πολύ αγχωτική νίκη και μια πολύ μέτρια εμφάνιση απέναντι σε έναν κατώτερο αντίπαλο, η Ελλάδα κατόρθωσε να πετύχει τον στόχο που είχε θέσει από την κλήρωση ακόμα, την πρόκρισή της στην τελική φάση του Euro 2012.

Σε όλη αυτή την προκριματική φάση είχαμε αρκετές κακές αλλά και αρκετές καλές στιγμές. Το σίγουρο είναι ότι δεν είμαστε μια υπερδύναμη του ποδοσφαίρου, η οποία θα παίξει το καταπληκτικό επιθετικό ποδόσφαιρο που θα ενθουσιάσει φιλάθλους και δημοσιογράφους. Όμως δεν είμαστε και εκείνη η κακόμοιρη η ομαδούλα η οποία έφτανε συχνά πυκνά στην πηγή (πρόκριση) και δεν έπινε νερό (τελική φάση). Είμαστε μια ομάδα με ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο και μια φιλοσοφία κυρίως αμυντική, που κοιτάει να εφαρμόσει ακριβώς αυτά που ξέρει μέσα στο γήπεδο και τίποτα παραπάνω.

Προσωπικά είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος από την επίτευξη του αρχικού στόχου που είχε θέσει η ομάδα και θέλω να ελπίζω σε ανάλογες επιτυχίες στο μέλλον. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η ομάδα, έχει μέσα 3 πρωταθλητές Ευρώπης (όπως δήλωσε και ο Καραγκούνης) και το μέταλλο του πρωταθλητή δείχνει να περνάει σε όλη την ομάδα. Καλή ξεκούραση στα παιδιά! Την δικαιούται γιατί αυτό που πέτυχαν ήταν ένας μικρός άθλος…

Η πρόκριση περνάει από την Κρήτη!

Εντάξει μπορεί να μην πέρασε ακριβώς από την Κρήτη, αλλά πέρασε από τα πόδια ενός Κρητικού! Ο Γιώργος μπορεί να χρωστούσε κάποια γκολ στην Εθνική αφού είχε να σκοράρει από πέρυσι, ωστόσο έβαλε ένα όταν η μπάλα κυριολεκτικά έκαιγε! Γιατί δεν είναι εύκολο πράγμα να σουτάρεις μονοκόμματα και με εξωτερικό φάλτσο όταν είσαι ολομόναχος μέσα στην μεγάλη περιοχή των Κροατών και το ρολόι σημαδεύει 75'. Παρόλα αυτά ο Σαμαράς το έκανε και με απόλυτη επιτυχία μάλιστα, καθηλώνοντας τους ανήμπορους να αντιδράσουν Κροάτες, δίνοντας το έναυσμα για πανηγυρισμούς στις εξέδρες του Καραϊσκάκη, αλλά και στον Ελληνικό πάγκο και την υπόλοιπη Ελλάδα. Γιατί αυτό το γκολ, μαζί με το γκολ του Νίνη στο Ισραήλ, ήταν κατά την ταπεινή μου γνώμη, η λύση στον γόρδιο δεσμό και η μισή πρόκριση μετά τις νίκες απέναντι στους δύο βασικότερους αντιπάλους μας την Κροατία και το Ισραήλ αντίστοιχα. Και μπορεί το γκολ να προήλθε από στημένη φάση, ωστόσο όλη η ομάδα έχει δείξει τα τελευταία χρόνια, ανεξαρτήτως προσώπων, τα οποία την απαρτίζουν, ότι στηρίζουν πολλά σε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού και ότι το δουλεύουν και αρκετά και με τον Φερνάντο Σάντος αλλά (κυρίως) και με τον προκάτοχό του τον Όττο Ρεχάγκελ. Αυτό αποδεικνύεται και από την επίτευξη του δευτέρου τέρματος του Φάνη Γκέκα. Γιατί μπορεί το γκολ να προήλθε από "αναμπουμπούλα" μέσα στην μικρή περιοχή των Κροατών, το δεύτερο όμως προήλθε από καλοστημένη εκτέλεση κόρνερ και ωραίο ξεμαρκάρισμα του Γκέκα μέσα στην περιοχή, καθώς και από μια πολύ καλή εκτέλεση του Πλετίκοσα. Πέρα όμως από τις στημένες φάσεις, η Εθνική έδειξε χθες ότι απέναντι στις φανφάρες και την υπεροψία των Κροατών, ότι είναι φτιαγμένη για τα μεγάλα και τα δύσκολα ματς (πλέον) και ότι όταν θα φτάσει το κρίσιμο ματς, θα δείξει χαρακτήρα και μπορεί να χτυπήσει οποιονδήποτε ανεξάρτητα από έδρα και όνομα αντιπάλου. Το παραμύθι των προκριματικών λαμβάνει τέλος στην Γεωργία και θέλουμε να ελπίζουμε ότι θα έχει ευτυχισμένο τέλος για μια ομάδα, που αξίζει να περάσει και με το παραπάνω και το απέδειξε 2 φορές όταν δεν έχασε από τους μεγάλους αντιπάλους της στον Όμιλο...

Σκοτσέζικα ντους η Εθνική

Μόνο σκοτσέζικο ντους μπορεί να θεωρηθεί η συμπεριφορά της εθνικής μας ομάδας. Από την μία, πας στο Ισραήλ και κερδίζεις και κάνεις τον κόσμο να νομίζει ότι έχεις την πρόκριση στο τσεπάκι σου αφού με τον μεγάλο σου αντίπαλο (την Κροατία) παίζεις εντός έδρας και Θεού θέλοντος θα ήθελες ακόμα και την ισοπαλία για να σφραγίσεις την πρόκρισή σου στα τελικά του Euro. Όμως λίγο ο Θεός που δεν ήθελε, λίγο η δική μας υποτίμηση των αντιπάλων και λίγο οι απουσίες και οι αλλαγές στο βασικό σχήμα της ομάδας, έφεραν ένα αποτέλεσμα το οποίο μπορεί και να αποβεί μοιραίο για τα σχέδια της εθνικής όσον αφορά την παρουσία της στα γήπεδα της Πολωνίας. Κακά τα ψέμματα πάντως, η ομάδα είχε ευκαιρίες και παρόλο που βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο (και θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα αν δεν επενέβαινε ο Σηφάκης στην κεφαλιά του Μιχατσουκς), δεν έδειξε να παρατάει το ματς, έκανε ευκαιρίες, πίεσε και παρόλο που η ομάδα είναι νέα αλλά αποτελούνταν και από αρκετά νέα παιδιά (Ζαραδούκας, Κ. Παπαδόπουλος) κατάφερε να φτάσει στην ισοφάριση η οποία μας εξασφάλισε την 2η θέση και την δυνατότητα να προκριθούμε μέσω μπαράζ, αν ου μη γένοιτω δεν τα καταφέρουμε στο Καραϊσκάκη απέναντι στην Κροατία, με την οποία πλέον θέλουμε νίκη και μόνο νίκη. Ας ελπίσουμε να πάνε όλα καλά σε εκείνο το ματς, γιατί απ'ότι είδα σήμερα οι κροάτες διαθέτουν μια πολύ ποιοτική ομάδα και σε καμία περίπτωση δεν μπορείς όχι απλά να τους υποτιμήσεις αλλά ούτε και να τους αφήσεις να πάρουν ανάσα. Ας ελπίσουμε ότι θα κάνουμε το καθήκον μας, και μετά το ματσάκι στην Γεωργία θα το πάρουμε από το ... αεροπλάνο...

Ημέρα εξελίξεων...

Την σημερινή ημέρα θα την θυμάται πολύς κόσμος για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Ο πρώτος και σημαντικότερος κατά την γνώμη μου, είναι ότι απεδώθει ένα ίχνος αθλητικής δικαιοσύνης με τον υποβιβασμό Ολυμπιακού Βόλου και Καβάλας στην Football league, οι πρόεδροι των οποίων έχουν βεβαρημένο παρελθόν (ας ελπίσουμε να μην έχουν μέλλον). Όταν λοιπόν, πρωτοεμφανίστηκε το λεγόμενο coriopolis στην επικαιρότητα, πίστεψα ότι ήταν μια ακόμη "φούσκα" η οποία θα συζητηθεί για κανένα μήνα, θα φωναξουν οι αδικημένοι, θα την "σκαπουλάρουν" με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι φταίχτες και κάπου εκεί θα τελειώσει (ως συνήθως) η ιστορία. Σήμερα όμως με την επιβεβαίωση του υποβιβασμού των 2 ομάδων στην football league, φαίνεται να αλλάζει κάτι στον ορίζοντα: Μια μικρή έστω προσπάθεια για να γίνει κάθαρση στο "άρρωστο" ελληνικό ποδόσφαιρο, που πάνω του ασελγούσε ο κάθε "εξυπνάκιας" που με το προσωπείο του προέδρου, του γενικού γραμματέα, του παράγοντα, του ποδοσφαιριστή, του διαιτητή, του .. του ... του... έκανε το κομμάτι του και στην συνέχεια άλλαζε γειτονιά. Κάποτε το μαχαίρι έπρεπε να μπει στο κόκκαλο. Έτυχε αυτό να γίνει σήμερα. Έτυχε η συγκυρία να είναι αυτές οι δύο ομάδες (και ο κόσμος τους που δεν φταίει σε τίποτα) που θα πληρώσουν το μάρμαρο για τα κακώς κείμενα που συνελούνται στο ελληνικό ποδόσφαιρο, χρόνια τώρα.
Το κύριο ζήτημα της συζήτησης όμως πρέπει να είναι το εξής: Θα ακολουθηθεί η ίδια πολιτική αν αποδειχθεί ότι κάποια εκ των "μεγάλων" είναι αναμεμειγμένη σε μια τέτοια ιστορία ή κανένας δεν θα αναλάβει την ευθύνη να κάνει αυτό που πρέπει δηλαδή το αυτονόητο; Ή μήπως θα λουφάξουμε στην γωνιά μας περιμένοντας να περάσει η μπόρα κρυμμένοι πίσω από το δάχτυλό μας; Αν καταφέρουμε να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο, που να μην κοιτάμε ονόματα, σήματα, προέδρους, λαό, ομάδων και τους αντιμετωπίζουμε όλους το ίδιο τότε θα μπορέσουμε επιτέλους να πούμε ότι υπάρχει δικαιοσύνη (έστω) στο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.
Το δεύτερο σημαντικότερο γεγονός της σημερινής ημέρας είναι ότι ο ΟΦΗ, καταφέρνει με τον βαθμό της ισοπαλίας που απέσπασε από τον Λεβαδειακό, να πάρει σοβαρό προβάδισμα στην κούρσα για την άνοδο στην Super League αφού μόνο μια νίκη τον χωρίζει ώστε να την κατακτήσει και μαθηματικά! Ένας ΟΦΗ ο οποίος κίνησε γη και ουρανό το τελευταίο διάστημα, χωρίς να χαμπαριάζει από απειλές, για να καταφέρει να πάρει αυτό που δικαιούται και αυτό για το οποίο κοπιάζει 2 χρόνια τώρα: Την επιστροφή του εκεί που ανήκει, δηλαδή στην Super League. Ένας ΟΦΗ ο οποίος πολεμήθηκε από την ΕΠΟ, ο οποίος κατέφυγε στα πολιτικά δικαστήρια για να βρει το δίκιο του, φαίνεται ότι τελικά την νέα χρονιά θα αγωνίζεται σε μεγαλύτερη κατηγορία. Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει στην διοίηκηση του ΟΦΗ η οποία σε καμία στιγμή δεν σταμάτησε να κυνηγάει αυτό που η ομάδα έδειξε ότι δικαιούταν βάση απόδοσης μέσα στο γήπεδο, αλλά ένα ακόμα μεγαλύτερο μπράβο στους ποδοσφαιριστές της ομάδας οι οποίοι κλήθηκαν στην μέση του καλοκαιριού να παίξουν τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς και ανταποκρίθηκαν στο έπακρο. Ελπίζουμε ότι τουλάχιστον αυτούς τους παίκτες, που επανέφεραν την ομάδα εκεί που της αξίζει, η διοίκηση θα τους ανταμείψει.
Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, είναι η ανακοίνωση της μεταγραφής του Sergio Aguero από την Αtletico στην Μanchester City, η οποία με αυτή την μεταγραφή δείχνει να ισχυροποιείται αρκετά με σκοπό να αμφισβητήσει την κυριαρχία στο Manchester. Ο 23χρονος είναι ποδοσφαιριστής ο οποίος μπορεί να κάνει την διαφορά και έχει ήδη μπει στο κλίμα της ομάδας μια και ήδη μίλησε για τα ντέρμπυ με την Μanchester Utd. Το μόνο που μένει είναι να το δείξει και μέσα στο γήπεδο...

Σήμερα έχουμε την ευκαιρία να ρεφάρουμε από τα ματς του Europa League. Θα δώσουμε λοιπόν ένα δελτίο σχεδόν ισόποσο με το υπόλοιπο ποσό που έχουμε στο balance μας. Έχουμε λοιπόν:

1. 260 Κύπελλο Αγγλίας Ντάγκεναμ & Ρεντ - Λέιτον Όριεντ 1 με απόδοση 2.10. Ισοδύναμες ομάδες της ίδιας κατηγορίας. Θα εμπιστευθούμε την δύναμη της έδρας.
2. 268 Κύπελλο Αγγλίας Τάμγουορθ - Κρου 2 με απόδοση 1.85. Η Κρου είναι ομάδα ανώτερης κατηγορίας και πιστεύουμε ότι μπορεί να πάρει την πρόκριση.
3. 269 Κύπελλο αγγλίας Τσέλντεναμ - Μόρκαμ 1 με απόδοση 2.05. Η Τσέλντεναμ είναι αρκετά δυνατή στην έδρα της ενώ η Μόρκαμ είναι αδύναμη εκτός έδρας.
4. 278 Αγγλία Τσάμπιονσιπ Μπρίστολ Σίτι - Πρέστον 1 με απόδοση 1.95. Πιστεύω ότι εύκολα ή δύσκολα θα έρθει ο άσσος διότι η Μπρίστολ Σίτι είναι σε καλύτερη κατάσταση.
5. 287 Σκωτία Πρέμιερ Ινβερνές - Μαδέργουελ 2 με απόδοση 2.40. Η προϊστορία λέει μόνο νίκες της Μαδέργουελ στην έδρα της Ινβερνές. Θα την εμπιστευθούμε.
6. 307 Ελλάδα Superligue Ξάνθη - Ηρακλής 1 με απόδοση 1.90. Λόγω καλών σχέσεων πιστεύουμε ότι η Ξάνθη θα κερδίσει τον Ηρακλή που τα πηγαίνει καλά για να ανέβει λίγο βαθμολογικά.

Θα το παίξουμε με σύστημα 4-5-6 και το κόστος του είναι 20€. Ελπίζουμε ότι θα ρεφάρουμε και θα πάμε ταμείο. Καλή επιτυχία!